⌂Ana Sayfa ☾Günlük Ayet ☾Cüzler
19
SURE

Meryem Suresi

Süleymaniye Vakfı • Süleymaniye Vakfı Meali
← Önceki Sure Sonraki Sure →
⌄
⌄
00:00 / 00:00
1
KAF! HA! YA! AYN! SAD!
2
Bu, Rabbinin[1], kulu Zekeriya'ya olan iyiliğinin hikayesidir.
3
O, bir gün Rabbine gizlice yalvarmıştı.
4
"Rabbim (Sahibim)!" demişti, "Kemiklerim zayıfladı, saçlarım iyice ağardı. Sana yaptığım dua sayesinde bugüne kadar hiç bunalmadım.
5
Benden sonra yerime geçecek olanlardan endişeliyim. Karım da kısır. Onun için bana, katından yerime geçecek(veli olacak)[1] birini[2] bağışla.
6
Hem bana, hem Yakup oğullarına mirasçı olsun[1]. Rabbim! Onu beğenilen bir kişi yap."
7
(Melekler dediler ki) "Zekeriya! Sana bir erkek çocuk müjdeliyoruz. Adı Yahya'dır. Daha önce bu adı taşıyan birine rastlamadık."
8
Zekeriya dedi ki "Rabbim! Bana oğlan çocuğu nereden? Karım kısır, ben de ileri derecede yaşlıyım."
9
"Öyledir" dedi (melekler). Sahibin dedi ki "O, bana kolaydır. Sen de daha önce hiçbir şey değilken seni yaratmıştım."
10
Dedi ki "Rabbim, bana bir emare(işaret) oluştur." Dedi ki "Senin emaren, sapasağlam olduğun halde üç gece[1] geçmeden insanlarla konuşamamandır."[2]
11
Sonra tapınağın iç odasından[1] halkının karşısına çıktı, onlara: "Sabah akşam O'na ibadet edin" diye işaret etti.
12
(Çocuk büyüyünce dedik ki) "Yahya, Kitap'ı sıkı tut!" Daha çocukken ona doğru karar verme yeteneği (hikmet) vermiştik.
13
Onu katımızdan yumuşak huylu ve gelişkin yaptık. O, kendini korurdu.
14
Anasına ve babasına iyilik ederdi; zorba ve dik kafalı değildi.
15
Doğduğu gün, ölüm günü ve yeniden diriltileceği gün onun için bir esenlik ve güvenliktir (selamettir).
16
Bu Kitap'ta Meryem'in hikayesini de anlat. Bir gün ailesinden ayrılmış, doğu tarafında bir yere çekilmişti.
17
Böylece onlarla kendi arasında bir engel oluşturmuştu. Derken ruhumuzu (Cebrail'i) gönderdik, ona düzgün bir insan gibi göründü.
18
Meryem dedi ki "Senden Rahman'a sığınırım, eğer namuslu biri isen"
19
Dedi ki "Ben sadece Rabbinin elçisiyim; sana gelişkin bir oğul vermek için geldim."
20
Meryem dedi ki "Benim nereden çocuğum olacak; bana erkek eli değmedi. Yoldan çıkmış biri de değilim."
21
"Öyledir!" dedi. "Ama Rabbin buyurdu ki ‘O, bana kolaydır, onu insanlar için bir belge (ayet) ve katımızdan bir ikram kılacağız. Bu, kararı verilmiş bir iştir.' "
22
Arkasından ona hamile kaldı. Onunla uzak bir yere çekildi.
23
Sonra doğum sancıları onu, hurma ağacına doğru sürükledi. "Keşke daha önce ölseydim de unutulup gitseydim!" dedi.
24
(Melek) aşağıdan şöyle seslendi: "Üzülme! Rabbin alt taraftan bir pınar akıttı.
25
Bu hurma ağacını kendine doğru salla da üzerine taze olgun hurma dökülsün.
26
Haydi, ye, iç; gözün aydın olsun. İnsanlardan birini görürsen de ki ‘Rahman'a oruç adadım; bugün tek bir insanla bile konuşamam.'"
27
Çocuğu kucaklayıp halkına getirdi. Dediler ki "Meryem! Kendini iğrenç bir hale düşürmüşsün.
28
Ey Harun'un[1] kızkardeşi! Baban kötü bir kişi değildir, anan da yoldan çıkmamıştır."
29
Bunun üzerine Meryem çocuğa işaret etti. Dediler ki "Beşikteki çocukla nasıl konuşalım?"
30
Çocuk şöyle dedi: "Ben Allah'ın kuluyum. O, bana kitap verecek ve beni nebi yapacaktır.
31
Nerede olursam olayım, beni bereketli kılacaktır. Hayatta olduğum sürece bana namaz ve zekat görevi yükleyecektir.
32
"Bana, anama iyi evlat olacağım; zorba ve isyankar olmayacağım bir yapı verdi."[1]
33
Bana selam (esenlik ve güvenlik) olsun doğduğum gün, öleceğim gün ve yeniden diriltileceğim gün."
34
İşte Meryem oğlu İsa; onun hakkında şüphelendikleri şeyin gerçek ifadesi budur.
35
Allah'ın çocuk edinmesi olacak iş değildir. O, bundan uzaktır. Allah bir işe karar verdiği zaman onun için sadece "Oluş" der sonra o şey oluşur.
36
(İsa dedi ki) "Allah benim Rabbimdir[1], sizin de Rabbinizdir. Öyleyse O'na kul olun; doğru yol budur."
37
İçlerinden farklı kesimler birbirlerine düştüler. Vay haline o büyük günde huzura çıkmayı göz ardı edenlerin.
38
Bize gelecekleri gün ne güzel işitecekler ve ne iyi göreceklerdir! Ama yanlışlar içindeki o kimseler bugün açık bir sapkınlık içindedirler.
39
İş bitirildiğinde korumasız kalacakları güne karşı onları uyar. Onlar, olacakların farkında değillerdir. Onlar (söylenenlere) inanmıyorlar.
40
Yeryüzüne ve üzerindeki herkese mirasçı olacak olan biziz. Dönüş bizedir.
41
Bu Kitap'ta İbrahim'in hikayesini de anlat. O, özü sözü doğru bir nebi idi.
42
Bir gün babasına dedi ki "Ey babacığım! Dinlemeyen ve görmeyen bir şeye neden kulluk ediyorsun? O senin hiçbir ihtiyacını karşılamaz ki!
43
Ey babacığım! Sana gelmemiş olan bir bilgi bana geldi. Bana uy da sana düzgün bir yol göstereyim.
44
Ey Babacığım! Şeytan'a kulluk etme. Şeytan, Rahman'a baş kaldırmıştır.
45
Ey Babacığım! Rahman'dan gelecek bir azabın seni çarpmasından ve senin şeytanın dostu haline gelmenden korkuyorum."
46
Babası dedi ki "İbrahim! Sen benim ilahlarımdan yüz mü çevirdin? Eğer vazgeçmezsen seni taşlayarak öldürürüm. Uzunca bir süre gözüme görünme!"
47
İbrahim dedi ki "Esenlik ve güvenlik içinde ol; Rabbimden seni bağışlamasını dileyeceğim. O, bana iyi davranır.
48
Sizden de Allah ile aranıza koyup yalvardıklarınızdan da uzaklaşıyorum. Ben Rabbime yalvarırım, Rabbime yaptığım dua sayesinde yoksun kalmayacağımı umuyorum."
49
Onlardan ve Allah' ile aralarına koyup yalvardıklarından uzaklaşınca ona İshak'ı ve Yakub'u bağışladık. Onların her ikisini de nebi yaptık.
50
Onların, doğruluklarıyla ve yücelikleriyle dilden dile aktarılan kişiler olmasını sağladık.
51
Bu Kitap'ta Musa'yı da anlat. O, yürekten bağlıydı; nebi olan elçi idi.
52
Ona, Tur'un (Sina Dağı'nın) sağ yamacından seslenmiş, özel bir konuşma için yaklaştırmıştık.
53
Ona ikramda bulunarak, kardeşi Harun'u da nebi olarak armağan etmiştik.
54
Bu Kitap'ta İsmail'i de anlat. O, sözünü tutmuştu[1]; nebi olan elçiydi.
55
Ailesine namazı ve zekatı emreder ve Rabbinin katında beğenilirdi.
56
Bu Kitap'ta İdris'i de anlat. O da özü sözü doğru olan bir nebi idi.
57
Onu yüce bir yere yükseltmiştik.
58
İşte bunlar Allah'ın mutluluk[1] verdiği nebilerdendir; Âdem'in soyundan, Nuh ile birlikte gemiye bindirdiklerimizden, İbrahim'in ve İsrail'in (Yakup'un) soyundan olup kendilerine doğru yolu gösterdiğimiz ve seçtiğimiz kimselerdir. Onlara Rahman'ın ayetleri okununca gözleri dolarak secdeye kapanırlardı.
59
Onların arkasından gelenler, arzularına uyarak namazı ihmal ettiler. Onlar, yakında yanlış kurgularıyla yüzleşeceklerdir.
60
İçlerinden dönüş yaparak (tevbe ederek) inanıp güvenen ve iyi iş yapmış olanlar Cennet'e girecekler ve hiçbir haksızlığa uğramayacaklardır.
61
Rahman'ın kullarına söz verdiği görülmemiş kalıcı cennetlere (bahçelere) gireceklerdir. O'nun sözü yerine getirilir.
62
Orada boş söz dinlemeyeceklerdir. Sadece "Selam[1]" sözü. Orada onlar için sabah akşam rızıklar vardır.
63
Kullarımızdan Allah'tan çekinerek kendilerini koruyanlara vereceğimiz Cennet, işte budur.
64
Biz, Rabbinin emri olmadan inmeyiz. Önümüzde, arkamızda ve ikisinin arasında ne varsa hepsi O'nundur. Senin Rabbin unutkan değildir.
65
O, göklerin, yerin ve onların arasında olanların Rabbidir[1]. Sen O'na kulluk et ve kullukta sebat[2] et. O'nun adını taşımaya layık[3] başka birini biliyor musun?
66
İnsan der ki "Öldüğümde, gerçekten daha sonra diriltilip çıkarılacak mıyım?"
67
O insan, önceleri hiç bir şey değilken kendini yarattığımızı aklına getirmez mi?
68
Rabbine yemin olsun ki onları, şeytanlarıyla birlikte toplayacağız. Sonra alevli ateşin çevresinde diz çöktüreceğiz.
69
Sonra her sınıfın içinden Rahman'a[1] en güçlü baş kaldıranları çekip ayıracağız.
70
Zaten Cehennemde sürekli kalmayı[1] kimin hak ettiğini iyi biliriz"
71
Sizden[1] oraya suya koşarcasına gitmeyecek[2] yoktur. Bu, Rabbinin uygulamayı üstlendiği kesin hükümdür.
72
Allah'tan çekinerek kendini korumuş olanları[1] kurtaracak, yanlış yapanları (zalimleri) de orada diz üstü çökmüş olarak bırakacağız.
73
Kendilerine, birbirini açıklayan ayetlerimiz okununca bu kafirler müminlere şöyle derlerdi: "Bu iki kesimden hangisinin konumu daha iyi, çevresi daha etkindir. (Biz mi,onlar mı?)"
74
(Halbuki) Kendilerinden önce nice nesilleri etkisizleştirmiştik, onların evi barkı daha düzgün, görüntüleri daha iyi idi.
75
De ki "Kim sapıklık içindeyse varsın Rahman onun süresini uzatsın. Nasıl olsa tehdit edildikleri azabı, ya da kıyamet saatini görünce kimin yerinin daha kötü, kimin arkasının daha zayıf olduğunu öğreneceklerdir."
76
Allah yola gelenlerin yolunu daha da doğrultur. Kalıcı iyi işlerin, Rabbin katındaki sevabı da daha iyi, sonucu da daha iyidir.
77
Ayetlerimizi görmezlikten geleni gördün mü? Der ki "Elbette bana mal da verilecek, evlat ta."
78
Bu kimse gizli bilgilere mi ulaştı, yoksa Rahman'ın katından söz mü aldı?
79
Böyle şeyler olamaz[1]. Ama biz onun söylediği bu sözü kayda geçireceğiz ve azabına azap ekleyeceğiz.
80
Onun sözünü ettiği şeyler (malı ve evladı) bize kalacaktır. Kendisi de karşımıza tek başına gelecektir.
81
Destek almak için Allah ile aralarında bir takım ilahlar edindiler.
82
Böyle şey olmaz. Onlar (uydurdukları ilahlar), bunların yaptığı kulluğu tanımayacak, bunlara karşı çıkacaklardır.
83
Hiç görmedin mi o kafirlere şeytanları göndeririz de onları sarstıkça sarsarlar?
84
Onlara karşı aceleci olma; biz onlar için gün sayıyoruz.
85
Allah'tan çekinerek korunanları[1], Rahman'ın huzurunda, seçkin heyetleri ağırlar gibi[2] topladığımız günde,
86
Günahkarları, suya koşarcasına cehenneme sevk edeceğiz.
87
(Orada) Rahman'dan söz almış olanlar[1] dışında kimse şefaat hakkına sahip olamayacaktır[2].
88
"Rahman çocuk edindi" dediler.
89
Gerçekten çok çirkin bir söz söylediler[1].
90
Bundan dolayı[1] neredeyse gökler parçalanacak, yer yarılacak ve dağlar çökecekti.
91
Bunlar sırf "Rahman'ın çocuğu var" dedikleri için olacaktı.
92
Rahman'ın çocuk edinmesi olacak şey değildir.
93
Göklerde ve yerde kim varsa hepsi kul olarak Rahman'nın huzuruna gelirler.
94
Allah, onların hepsini teker teker sayıp hesabını çıkarmıştır.
95
Hepsi (mezardan) kalkış günü tek başına O'na gelecektir.
96
İnanıp güvenen ve iyi iş yapanlar için Rahman, bir sevgi oluşturacaktır.
97
Kur'an'ın senin dilinle kolaylaştırdık ki[1] kendini koruyanlara[2] onunla müjde veresin, karşı koyan topluluğu da uyarasın.
98
Onlardan önce nice nesilleri etkisizleştirdik. Şimdi onlardan birini hissedebiliyor veya onların bir kıpırdamasını işitiyor musun?